Έγκλημα πολιτικό και…δημοκρατικό


Του Θανάση Νικολαΐδη
(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”)




ΤΕΛΟΣ οι δόξες και τα μεγαλεία, έστω και προσωρινά. Οι στρατιές από γλείφτες και παρατρεχάμενους διαλύθηκαν, η «ιδεολογία» τους εξατμίστηκε. Βουλευτές και υπουργοί καμώθηκαν πως δεν φοβούνται, ωστόσο, τα «γιούχα» τ’ αυγά και τα γιαούρτια έπιασαν τόπο. Ως μη όφειλαν, βέβαια, αλλά «ουδέν κακόν αμιγές κ.λπ.». Και  βγαίνει, σ’ αυτό το…ευνοϊκό κλίμα, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ρίχνει την ατάκα του περί κατάργησης προνομίων και φύλλο δεν κουνιέται. Άλλοτε θα του’ χαν βγάλει το…μάτι ξυπνώντας μνήμες της.....
αποστασίας, αλλά είδαν την «οργή λαού…» και το κατάπιαν.
ΤΟ κλίμα υπάρχει, η ιδέα ωρίμασε(;), παραβλέπουμε το όνομα του συντάκτη της επιστολής (προς τους συναδέλφους του) και πάμε στην ουσία. Στο «καλλιτέχνημα» που φιλοτέχνησαν για πάρτη τους οι εκλεγέντες (και μη εκλεκτοί) του κοινοβουλίου μας. Στην Ελλάδα της αταξίας και της ρεμούλας, ποιος να τους προσέξει πως έκτιζαν «οικοδόμημα» με τείχος, για να στεγάσουν τη…φτώχια τους και να την (εξ)ασφαλίσουν….
ΚΑΙ μάζεψαν ένα-ένα τα λιθαράκια, τα’ καναν κυβόλιθους βαριούς και λαξευμένους, τα ζύγιασαν ανάμεσα στ’ αγκωνάρια που’ χαν «φυτέψει» οι παλιοί για το σινάφι τους κι έχτισαν τοίχο και τείχος προστατευτικό. Έριξαν τη ματιά τριγύρω και είδαν τον κοσμάκη πνιγμένο στα προβλήματα. Ξεθάρρεψαν που κανένας δεν τους πρόσεξε να τρώγουν και να πίνουν, δεν τους ενόχλησε κι ούτε τους πρόγκηξε για τα προνόμια. Γι αυτό και είπαν να τα…αυξήσουν. Κι άπλωσαν πάνω-πάνω τα «διαμαντάκια» της υπερβολής (διάβαζε της ντροπής) για να «ολοκληρώσουν». Να, λοιπόν, ένα επάγγελμα ζηλευτό με «δόξα» απίστευτη, ένας φορολογούμενος που (μας) πληρώνει, ένα ματσάκι προνομίων που όλο και χοντραίνει τη δέσμη. Το έγκλημα συντελέστηκε, σε καιρούς δημοκρατίας. Με συνταγματική προσαρμογή στα «τρελά» τους, χωρίς να το υποψιάζονται πως έρχεται κρίση και λαϊκή κατακραυγή.
ΕΜΕΙΣ «ψηφίζουμε» Κ. Μητσοτάκη για το συγκεκριμένο και περιμένουμε. Κάνουμε και την πρόβλεψή μας. Να δεις που αν η πρόταση για την κατάργηση των υπερβολικών σε περιεχόμενο και παραπανίσιων σε αριθμό προνομίων τους που βγάζουν μάτι γίνει πράξη και πρακτική, θα’ έχουμε…παραιτήσεις! Τότε θα συμβεί ό,τι δεν συνέβη μέχρι σήμερα. Θα γίνει, τότε, και η…αποκάλυψη. Για τα κίνητρα και την πρεμούρα τους να μας «κυβερνήσουν». Με το βουλευτιλίκι όνειρο ζωής (τους) και τους «προεξέχοντες» να ορκίζονται υπουργοί ψιθυρίζοντας «νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα».