Ένα μόνιμο «πάμε, κι όπου βγει…»...


 Οι αγρότες στα μπλόκα γιατί το ενεργειακό κόστος και η πράσινη ΚΑΠ «καίνε». Οι βουλευτές της πλειοψηφίας στα «όχι» και την αποχή για την ...ισότητα στον γάμο, γιατί η ψήφος της επαρχίας «βράζει». Η βία – ενηλίκων και ανηλίκων – σε πλήρη έξαρση, τα σενάρια για τους δεσμούς της Greek Mafia με την τρομοκρατία στο προσκήνιο και το αίσθημα της ανασφάλειας στο «κόκκινο».


Ο Φεβρουάριος έφερε κρύα, αλλά άναψε και φωτιές στην πολιτική και κοινωνική ζωή. Στην ιστοσελίδα μας «τρέχει» με διαρκείς εναλλαγές στους τίτλους η κόκκινη μπάρα της έκτακτης επικαιρότητας, σαν να είμαστε σε έναν μόνιμο συναγερμό.

Η επικαιρότητα εκρηκτική και θορυβώδης. Αλλά όσο και εάν τα παραπάνω ζητήματα ευλόγως μας απασχολούν, τίποτα δεν θα έπρεπε να μας κρατά σε μεγαλύτερη επαγρύπνηση από την ακόλουθη είδηση.

Η χώρα μας γερνάει τόσο γρήγορα, αλλά και κάνει τόσο μικρά βήματα στο brain regain, που υπολογίζεται ότι έως το 2040 θα έχει χάσει μισό εκατομμύριο ανθρώπους από το εργατικό της δυναμικό.

Δεν το μάθαμε τώρα, πριν από περίπου έναν μήνα δημοσιεύτηκε η σχετική μελέτη. Τη γράψαμε, τη διαβάσαμε, αλλά δεν τη συζητήσαμε καθόλου. Δεν φάνηκε να απασχολεί ιδιαίτερα κανέναν. Ούτε αυτό. Ούτε το γεγονός ότι στην Ελλάδα με τα ρεκόρ ακρίβειας σε βασικά αγαθά, μόνο 3 στους 10 εργαζομένους λαμβάνουν καθαρό μισθό άνω των 1.000 ευρώ τον μήνα. 

Οι καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας είναι μία σταθερή υπόσχεση της κυβέρνησης. Το πώς ακριβώς θα έρθουν όμως ακόμη δεν το έχουμε ακούσει. Όσο για το δημογραφικό; Είναι «κορυφαία προτεραιότητα», αλλά για το πρώτο σχέδιο θα περιμένουμε έως τον Μάιο. Έως τότε; «Πάμε και όπου βγει»...

Νατάσα Στασινού 

Η Ναυτεμπορική