Ματιές από το καθρεφτάκι...

0


 Αναζητώντας στο αρχείο μου παλιά κείμενα για μια σύνθετη γραφή που σχεδιάζω (αν γίνει και ποτέ!), έπεσα σε χρονογράφημά μου «Στα πεταχτά…» της «Ελευθεροτυπίας» αειμνήστου χρονολογίας, 19 Ιουλίου 1985, και εύγλωττου τίτλου, ομοίως και επίκαιρου: «Αριστεροδέξια», από όπου και αποσπώ κρίσιμο, νομίζω (δεν ξέρω και πόσο χρήσιμο!), εδάφιο:

Παλιός γνώριμος, από τους Λαμπράκηδες, μετά από...

αλλεπάλληλες οβιδιακές μεταμορφώσεις, τώρα «ανάπτει θυμιάματα τρίτης κατηγορίας» στη Δεξιά. Ξεκινάει δε πάντα από μια «αριστερή τοποθέτηση» του ζητήματος· παλιά μου τέχνη κόσκινο που λένε… «Και δεν είναι μόνο αυτό…», παρατήρησε υπαινικτικά η γυναίκα μου, «είναι και επικίνδυνος οδηγός!» συμπλήρωσε. «Γιατί;» ρώτησα απορημένος. «Γιατί οδηγεί πάντα από δεξιά και δεν αφήνει κανένα να του βγει από αριστερά…».

Διαβάζοντάς το, μετά από 38 χρόνια, θυμήθηκα τον Πίτερ Ουστίνοφ σε συνέντευξή του: «Καλός οδηγός είναι αυτός που προσέχει τι γίνεται μπροστά του, δεξιά και αριστερά, αλλά ρίχνει και ματιές στο καθρεφτάκι»!

Γεννημένος σε σπίτι αριστερό συνοικισμού προσφύγων, φυλάω μέσα μου μνήμες και συγκινήσεις αριστερές, τουλάχιστον από τις εκλογές του 1956· χώρια τα διαβάσματα, οι αφηγήσεις –ενίοτε εξομολογήσεις– άλλων, οι οικογενειακές και προσωπικές εμπλοκές και περιπέτειες, ευχάριστες είτε δυσάρεστες, στην υπόθεση της Αριστεράς: ρήξεις, διασπάσεις, συστάσεις νέων κομμάτων… Κομμουνισμός - ανανέωση - Ευρωκομμουνισμός - αριστερισμός… πράγματα και θαύματα, άλλα κατανοητά, άλλα δυσνόητα έως αδιανόητα, ων ουκ έστιν αριθμός…


Η εικόνα που εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτόν τον καιρό δεν διακρίνεται ποτέ άλλοτε στο «καθρεφτάκι» μου. Τα όσα (κατά τη γνώμη μου διαλυτικά) συμβαίνουν, ένθεν-κακείθεν, δεν περιέχονται στο αριστερό μου «γλωσσάρι». Είναι, για μένα, μια άλλη γλώσσα! Μια ευχή μόνο προς πάντας τους εμπλεκομένους, από το «Οσο μπορείς» του Καβάφη: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,/ τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/ μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,/ μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες»…


Πέτρος Μανταίος


efsyn.gr

Δημοσίευση σχολίου

0Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου (0)