Κοινωνική Καταστροφή: έτσι απλά, ταξικά και ελληνικά…

13


Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

 
Μια και το παραμύθι της ανάπτυξης δια του μνημονίου κατέρρευσε, ακόμη και μεταξύ των πλέον ευφάνταστων υποστηρικτών του, άρχισε το άλλο παραμύθι της Δεξιάς, υπό τον φαιδρό τίτλο: «η αριστερά υποστηρίζει τους προνομιούχους και τους υψηλόμισθους». Με άλλα λόγια, περνάμε από την νεοφιλελεύθερη αφήγηση στην σκληρή δεξιά κοινωνική οντολογία, η οποία ορίζει σήμερα πολιτικά την κοινωνία των........
δύο τρίτων.
Η στρατηγική της πιο σκληρής λιτότητας που έχει γνωρίσει η (Δυτική) Ευρώπη μετά το πόλεμο, με πρωτοφανή εσωτερική υποτίμηση, αποτελεί ασφαλώς μορφή ταξικού πολέμου. Η «λιτότητα» αφορά στην μεταφορά πόρων από τους εργαζόμενους στο μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο έχει υποστεί μεγάλες ζημίες στην Ελλάδα, εξαιτίας της αντιπαραγωγικής του επένδυσης με σύγχρονους ιμπεριαλιστικούς και τεχνολογικούς όρους, όπως και εξαιτίας του πολιτικού του χαρακτήρα: δεν δομήθηκε μέσω μιας εξαγωγικής βιομηχανίας παραγωγής μεγάλης υπεραξίας, αλλά δια των υπηρεσιών, της οικοδομικής δραστηριότητας και στο πλαίσιο της κυκλοφορίας του χρήματος.
Στην Ελλάδα η «λιτότητα», λοιπόν,  έρχεται να καλύψει τις ζημίες του κεφαλαίου από την στρατηγική ανάπτυξης/μεγέθυνσης (του) των περασμένων δεκαετιών και άρα να διορθώσει το πρόβλημα που προκάλεσε η μορφή υπερσυσσώρευσής του. Με την καταστροφή των δύο τρίτων της κοινωνίας έρχεται η διακυβερνώσα τάξη των διαπλεκομένων πολιτικών-επιχειρηματιών να καλύψει το κενό στην οικονομία που δημιουργείται από την διαρκώς μεγεθυνόμενη καταστροφή του κεφαλαίου (εξαιτίας εσωτερικών αλλά και εξωτερικών παραγόντων, όπως έχουμε σχολιάσει σε προηγούμενα σημειώματα). Έτσι, με ταχύ βήμα (με πρωτοφανώς συνοπτικές διαδικασίες) τα δύο τρίτα των πολιτών που στηρίζουν την επιβίωσή τους και κοινωνική τους υπόσταση στην εργασία, έρχονται να αποζημιώσουν το ένα τρίτο που πλήττεται από την διαδικασία απομείωσης του κεφαλαίου του – διαφόρων μορφών – εξαιτίας της πτώχευσης του κράτους και των τραπεζών και της φθοράς που αυτό (το κεφάλαιο) υφίσταται στο πλαίσιο της «αποεπένδυσης», λόγω της μειωμένης ανταγωνιστικής του διάρθρωσης εντός της ζώνης του ευρώ. 
Απλά, με δραματική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων – με μια ποικιλία μεθοδεύσεων - και με απώλεια θέσεων εργασίας έρχεται η ελληνική κοινωνία να αποζημιώσει το κατεστραμμένο ή υπό καταστροφή κεφάλαιο και να καλύψει σε βάθος χρόνου εκείνο που με την βοήθεια του κράτους και των τραπεζών βγήκε από την κυκλοφορία του χρήματος σε τοπικό επίπεδο. Στο μεταξύ η διαδικασία αυτή εξολοθρεύει μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες που αποστερούνται την αναγκαία ρευστότητα και δεν μπορούν να αξιοποιήσουν την προσωπική τους εργασία ή/και την εργασία μελών της οικογενείας τους, όπως και άλλων εργαζομένων για την παραγωγή πλεονάσματος. Όταν το χρήμα σπανίζει, ακριβαίνει με πολλούς τρόπους. Όταν έχεις ύφεση για μεγάλο διάστημα το ήδη ακριβό χρήμα απαξιώνει την απασχολούμενη εργασία σε τέτοιο βαθμό που δεν αρκεί η μείωση των μισθών για να επιβιώσεις ως επιχείρηση, αλλά αυτό πρέπει να συνδυαστεί με δραστικές απολύσεις. Αν «πουλάς» ακόμη, περικόπτεις λοιπόν μισθούς και άλλες παροχές, απολύεις και καθυστερείς πληρωμές, αν όμως το «είδος» σου, δεν έχει ευρεία καταναλωτική βάση ή η θέση σου στην αγορά είναι για διάφορους άλλους λόγους (χρηματοπιστωτικούς ή σε ότι αφορά στη δομή των πωλήσεων) επισφαλής, κλείνεις την επιχείρηση! Όσο τρενάρεις το λουκέτο, τόσο περισσότερο επιβαρύνεσαι δυσανάλογα και τόσο μεγαλύτερο πρόβλημα «μόλυνσης» προκαλείς στην αγορά με παράλληλη πολύμορφη φθορά των εργαζομένων (σου) και των σχέσεων σου με αυτούς. Αυτό είναι το δράμα του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία σήμερα στην Ελλάδα. Όσο μάλιστα πιο «υγιής», ευαίσθητος κοινωνικά  και έντιμος στις συναλλαγές του είναι αυτός, τόσο μεγαλύτερο το δράμα του!
Κάπως έτσι, με την στρατηγική των μνημονίων της τρόικας που ενστερνίζεται ο Μεγάλος Συνασπισμός της Διαπλοκής, εργαζόμενοι και ένα σημαντικό μέρος μικρών και μεσαίων επιχειρηματιών, όπως και ένα ελάχιστο αλλά κρίσιμο μεγαλύτερων τσουβαλιάζονται σε μια νέα ταξική διαστρωμάτωση, ισοπεδωτική για τα λαϊκά και μεσαία στρώματα, που καταλήγουν με μεγάλη ταχύτητα στην προλεταριοποίηση ή, όπως ορίζουν το φαινόμενο κάποιοι άλλοι, σε πληβειοποίηση.  Ακριβώς περί αυτού πρόκειται σήμερα και σε τούτο  κατατείνουν τα νέα μέτρα σουπερλιτότητας, που θα φέρει στο κοινοβούλιο προς ψήφιση με απαράδεκτη διαδικασία, η Συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.  Με άλλα λόγια πρόκειται για μια ανεπανάληπτη σε καιρούς ειρήνης ταξική επίθεση στο ιστορικό πλαίσιο της Ελλάδας, υπό την αιγίδα μάλιστα των δανειστών της και δυστυχώς για την Ευρώπη των οργάνων της ΕΕ.
Η Δεξιά ενωμένη «ξεσάλωσε» και αναδιοργανώνει ταξικά την κοινωνία, με όχημα τα μνημόνια της τρόικας. Αυτό διαμορφώνει μια οντολογικά/κοινωνικά διαχωριστική γραμμή μεταξύ εργαζομένων και κεφαλαίου σήμερα στην Ελλάδα που δεν μπορεί να διασκεδαστεί με εθνικισμούς, νεοναζισμούς και ηθικοπλαστικές προσεγγίσεις από την μεριά των φορέων του πελατειακού κράτους και  των νομιμοποιητών της χρόνιας διαφθοράς, μοναδικής διαπλοκής και απληστίας. Είναι τούτο που διαχωρίζει αντικειμενικά την Αριστερά από την Δεξιά, εξαφανίζοντας εκ των πραγμάτων και προσωρινά την έννοια του πολιτικού κέντρου. Είναι τόσο βίαιη η επίθεση των φορέων του κεφαλαίου, δηλαδή, που μειώνεται έως εξαφανίσεως η περιοχή της «συναίνεσης».
Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να παραθέσω λίγες αράδες από το εξαιρετικό άρθρο του  Αλέξανδρου Πιστοφίδη υπό τον τίτλο «Η Προλεταριοποίηση της Μεσαίας Τάξης», το οποίο είναι απόλυτα εναρμονισμένο στις γραμμές της προσέγγισής μου, αλλά με διαφορετική  αφηγηματική μεθοδολογία: «Είναι πλέον σίγουρο, ότι στο άμεσο μέλλον φόρους θα πληρώνουν μόνο οι εργαζόμενοι, αυτοί που έχουν εργασία, και οι Μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν έχουν την πολυτέλεια να απειλήσουν με μεταφορά της έδρας τους σε Κίνα, Ινδία ή άλλη χώρα “Ευκαιρίας”. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος αποδυνάμωσης του κράτους, με άλλοθι τη μείωση του “Κόστους  Λειτουργίας” του [U. Beck: Τι είναι παγκοσμιοποίηση 1999] […] Ο διακεκριμένος πολιτικός φιλόσοφος John Gray το διατύπωσε ως εξής: Η μεσαία τάξη συνιστά μια πολυτέλεια την οποία ο καπιταλισμός δεν είναι πια σε θέση να πληρώνει». Με λίγα λόγια, η μεσαία αστική τάξη, εκείνη δηλαδή που κατέλυσε τη φεουδαρχία και δημιούργησε τον καπιταλισμό και τη δημοκρατία, η ραχοκοκαλιά, όπως λέγανε πολλοί μέχρι πρόσφατα, του συστήματος, «έκανε το χρέος της απέναντι στην κοινωνία.  Την ευχαριστούμε γι αυτό, τώρα όμως μας κοστίζει πολύ και μπορεί να ξαναγυρίσει εκεί απ’ όπου ήρθε […] Όλα τα μέχρι σήμερα μέτρα και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο στη χώρα μας, όπου αυξάνεται ο φορολογικός συντελεστής στα χαμηλά εισοδήματα και πέφτει στα εισοδήματα άνω των 60.000 ευρώ, είναι ενδεικτικά αυτής της συγκεκριμένης στρατηγικής προλεταριοποίησης του μεγαλυτέρου μέρους των Ελλήνων. Όταν οι Γερμανοί, με ρεκόρ εξαγωγών 500 δις το 2011 (το μεγαλύτερο στην ιστορία τους) και με τα χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού από το 1950, ανέχονται μείωση του βιοτικού τους επιπέδου με ζητωκραυγές γιατί τους δίνουν σαν ελεημοσύνη (και όχι σαν δικαίωμα) μερικά ψίχουλα απ’ τα κλεμμένα του Νότου, με το δίκιο τους διαμαρτύρονται για τους Έλληνες με τους «παχυλούς» μισθούς. Το ότι οι εκατομμυριούχοι στη Γερμανία αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια κατά 200.000 και ανέρχονται ήδη στις 800.000, όπως θριαμβολογούν τα γερμανικά ΜΜΕ, φαίνεται να μην απασχολεί τους γερμανούς νεοπρολετάριους ή τους έπεισαν να μην τους απασχολεί γιατί  καθημερινά τους δείχνουν τους «τεμπέληδες τους Νότου», που ζουν δήθεν εις βάρος τους, όπως έχουν πεισθεί οι Έλληνες απ’ τα δικά μας ΜΜΕ, πως οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκείνοι που ζουν εις βάρος μας και όχι οι εργοδότες τους, που με τα νέα μέτρα ασυδοσίας ζουν μέσα στην τρελή χαρά»   
Περί αυτού πρόκειται, δυστυχώς! Οι πολιτικές της σουπερλιτότητας που επιχειρεί η ενωμένη Δεξιά να επιβάλλει στην Ελλάδα - με το ανιστόρητο και γελοίο μάλιστα επιχείρημα πως η Αριστερά υποστηρίζει τους υψηλόμισθους και τους δημοσίους υπαλλήλους, ενώ η «λαϊκή δεξιά» τον άνεργο και τον φτωχό υπάλληλο του ιδιωτικού τομέα, παράλληλα με τον μικροεπιχειρηματία - αποτελούν δομικό στοιχείο του Νεο-ηγεμονισμού στην Ευρώπη, ο οποίος στηρίζεται στο αντιπληθωριστικό δόγμα, ενώ συνδέει την στρατηγική λιτότητας που επιβάλει η γερμανική βιομηχανική ελίτ με την συνειδητή/τεχνητή πτώχευση του ελληνικού κράτους που επέφερε η διαπλεκόμενη μεγαλοαστική τάξη της χώρας μας για να καλύψει το ανυπέρβλητο πρόβλημα της άναρχης υπερσυσσώρευσης (της) τα τελευταία 15 κυρίως χρόνια και την καταστροφή κεφαλαίου, εξαιτίας της αδυναμίας προσαρμογής στον ανταγωνισμό εντός της ευρωζώνης.
Τόσο απλά, ταξικά και …ελληνικά, που θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε πολύ λίγο κοινωνικά στο 1960 και πολιτικά στο 1950. Κοιτάξτε, ο ίδιος ο Νεο-ηγεμονισμός ως φαινόμενο της διεθνούς πολιτικής δομείται στο οικονομικό πρότυπο του αντιπληθωρισμού. Το ένα δεν δουλεύει χωρίς το άλλο. Η στρατηγική του αντιπληθωρισμού ενσωματώνει μια πλειάδα αντικοινωνικών πολιτικών, τις οποίες ονομάζουμε κοινώς «λιτότητα» και οι οποίες οδηγούν στην αποσάρθρωση του κοινωνικού κράτους. Οι πολιτικές αυτές εάν συνδυαστούν με οικονομική ασφυξία, εξαιτίας της αδυναμίας του κράτους να δανειστεί από την χρηματαγορά, καταλήγουν σε εξοντωτικά μέτρα εσωτερικής υποτίμησης - αν δεν διαθέτεις εθνικό νόμισμα - τα οποία ενισχύουν την καταστροφική για την κοινωνία και αγορά ύφεση. Το κράτος παραλύει, κανένα απολύτως κοινωνικό μοντέλο δεν λειτουργεί, η παραγωγή αποδιοργανώνεται και η κοινωνία απορρυθμίζεται μαζί με την αγορά. Η χώρα τότε εισέρχεται σε ένα σπιράλ θανάτου… στην άβυσσο με την οποία μας απειλούσε η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία μας, εάν δεν προσφύγουμε στο ΔΝΤ, δεν αποδεχθούμε τον ατομικό μηχανισμό, το συγκεκριμένο χρεοστάσιο για την Ελλάδα και τα μνημόνια με την τρόικα που το συνόδευαν και το εξειδικεύουν εξελικτικά σήμερα.
Εδώ βρισκόμαστε σήμερα… καταμεσής της αβύσσου! Και οι δρόμοι δυστυχώς που απομένουν για να μην ταυτιστεί η προλεταριοποίηση με την ευρωπροτεκτορατοποίηση της χώρας λιγοστεύουν καθημερινά. Ο συντάκτης αυτών των γραμμών έκανε ότι μπορούσε για να μην καταλήξουμε στον εγκλωβισμό στην διαλεκτική των «μονόδρομων». Όλες μου οι προτάσεις άνοιγαν πεδίο δημοκρατικής διαβούλευσης εντός της ΕΕ και στο εσωτερικό, αποσκοπώντας καταρχήν στην αποφυγή της παγίδευσης της χώρας σε μια μορφή βίαιης σύγκρουσης κεφαλαίου-εργασίας στο εσωτερικό που θα προκαλούσε μεγάλο αριθμό θυμάτων από τα λαϊκά και μεσαία στρώματα και ανυπολόγιστη βλάβη του εθνικού συμφέροντος. Για τους εξοικειωμένους με το στρατηγικό μάνατζμεντ, επεδίωξα να εμπνεύσω προς μια στρατηγική βασισμένη στην «Contingency theory», έτσι ώστε να αποφύγουμε μια διαλυτική για τον κοινωνικό ιστό προσέγγιση της γερμανικής στρατηγικής, είτε ως κοινωνικά  ισοπεδωτικό accommodation στον Νεο-ηγεμονισμό , είτε ως άναρχη resistance δίχως ξεκάθαρη πολιτική φόρμουλα, μαζική κοινωνική οργάνωση και συμμαχίες.
Οι προτάσεις μου, δηλαδή, υπήρξαν μετριοπαθείς, βασισμένες στις διακηρυγμένες αρχές της Ένωσης και υποταγμένες στην ανάγκη δημοκρατικής εξέλιξης στην Ελλάδα, δίχως κοινωνική καταστροφή, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό θα θεράπευε μακροχρονίως την «κρίση ευημερίας», την κρίση του τραυματικού μύθου της ισχυρής Ελλάδας, που συμπίπτει ακριβώς με την κρίση του ευρώ και την επακόλουθη πολιτική κρίση ταυτότητας αυτών που προπαγάνδισαν και εκμεταλλεύτηκαν καί τα δυο: είτε για να αποκτήσουν πολιτική ισχύ, είτε για να συσσωρεύσουν γρήγορα πλούτο και να… επιδείξουν την αρχοντοχωριατιά τους!
Δυστυχώς, κυριάρχησαν οι εξτρεμιστές, είτε με την μορφή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, είτε με την ενδιάμεση του κ. Παπαδήμου, είτε με την πλέον χυδαία αυτή του Αντώνη Σαμαρά. Δεν είναι υπερβολή, στην Ελλάδα σήμερα κυβερνά η εξτρεμιστική νεοφιλελεύθερη Δεξιά, αποφασισμένη να υποβαθμίσει την εργασία σε ασύλληπτο μέγεθος υπέρ του κεφαλαίου και μάλιστα του πλέον παρασιτικού και τυχοδιωκτικού, που δεν αποσκοπεί στην σύγχρονη ανάπτυξη και στην εξαγωγική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας, αλλά στην εκμετάλλευση της εσωτερικής αγοράς και στις υπηρεσίες κάθε μορφής. Ιδιαίτερα μάλιστα σε αυτές της λεγόμενης «κοινής ωφέλειας», οι οποίες θα αποκτήσουν καθολικώς ολιγοπωλιακό ή μονοπωλιακό χαρακτήρα υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων που συνδέονται με τους κεντρικούς δανειστές της χώρας μας. Οι δεξιοί αυτοί εξτρεμιστές ενισχυόμενοι με την πρακτική των ακροδεξιών και θεωρώντας ότι έχουν μαζί τους όλους αυτούς που έχουν συμφέρον να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μεταμοντέρνα αποικία, δεν διστάζουν πλέον να εξαπολύουν δυναμικές επιθέσεις στα λαϊκά και μεσαία στρώματα αδιαφορώντας ακόμη και για την συνταγματική τάξη. Όπως έχω δείξει, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις άμεσης προσβολής του συντακτικού νομοθέτη και ακόμη περισσότερες οι προσπάθειες υποβάθμισης ή διασκέδασης του πνεύματος που διατρέχει την συγκεκριμένη φιλοσοφία που ορίζει τον νομικό πολιτισμό της χώρας. Κουρέλι έγινε  το Σύνταγμα, όπως και σφουγγαρόπανο το κοινοβούλιο για σκάνδαλα, δικαιώματα, δημοκρατικές διαδικασίες. Όλα πλέον κινούνται στο πλαίσιο ενός ακήρυχτου, ύπουλου ταξικού πολέμου με τον γκεμπελισμό να βασιλεύει και τον λαϊκισμό να μετατρέπει καθημερινά το «μαύρο σε άσπρο».
Τα περιθώρια λοιπόν για την ελληνική κοινωνία λιγοστεύουν: είτε θα διαμορφωθεί τώρα αμέσως ένα ισχυρό δημοκρατικό μέτωπο των εργαζομένων και των ανέργων, δίχως αποκλεισμούς και κομματισμούς - το οποίο πολιτικά και αντικειμενικά συνθέτει τη Νέα Ελληνική Αριστερά - για να υπερασπιστεί την εργασία και το εθνικό συμφέρον που βασίζεται σε αυτήν, είτε θα παραδοθούμε στο πλέον επιθετικό κεφάλαιο που έχουμε «συναντήσει» στα τελευταία 100 περίπου χρόνια της ελληνικής ιστορίας. Η πολιτική αρετή σχετίζεται ασφαλώς με την δυνατότητα όχι απλώς να αντιληφθούμε τούτη την πρόκληση των καιρών, αλλά κυρίως να την πραγματοποιήσουμε. Δυστυχώς πολύτιμος χρόνος δεν αξιοποιήθηκε από την Αριστερά. Δυστυχώς, η οργανωμένη αριστερά άργησε πολύ να ξυπνήσει στο βαθμό που ξύπνησε! Αν δεν ενεργοποιηθεί αμέσως, ενωτικά και αποφασιστικά, αγκαλιάζοντας τα δύο τρίτα της κοινωνίας, δίχως δογματικούς ιδεολογισμούς και κομματική ιδιοτέλεια, δίχως διακρίσεις και αφορισμούς, θα έχει και αυτή συντελέσει στην ολοκλήρωση της προλεταριοποίησης/ προτεκτορατοποίησης της χώρας μας.
Μόνον ενωμένοι άνεργοι και εργαζόμενοι μπορούν να αντισταθούν στα συμφέροντα που διακονεί η εσωτερική τρόικα με την κάλυψη της τρόικας των δανειστών / «προστατών» της Ελλάδας. Ας μην επιτρέψουμε στην πολύχρωμη Δεξιά να διαιρέσει τους εργαζόμενους και ασφαλώς πάψτε να το πράττεται και εσείς φορείς της Αριστεράς, με τον τρόπο σας! Όποιος σήμερα σπέρνει διχόνοια μεταξύ των εργαζομένων-ανέργων, εργάζεται συνειδητά ή υποσυνείδητα για μια χούντα στην Ελλάδα και για τον Νέο ηγεμονισμό στον πλανήτη μας … τόσο απλά! Δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να εξαφανιστούν προνόμια εργαζομένων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, μαζί με ελεεινές  πρακτικές πατρωνίας/διαφθοράς και κομματισμού στην διοίκηση. Το πελατειακό κράτος έχουν ζωτικό συμφέρον να ξεθεμελιώσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, μαζί με τους χιλιάδες ανέργους. Ποτέ το ελληνικό κράτος πατρωνίας και διαπλοκής δεν δούλεψε υπέρ της εργασίας, πάντοτε μεσοπρόθεσμα υπέρ του κεφαλαίου λειτουργούσε και υπέρ πολιτικών ομάδων που συνδέονταν άρρηκτα με το παρασιτικό κεφάλαιο.                 

   

Δημοσίευση σχολίου

13Σχόλια
  1. Αίσχος!

    Μετά από απειλές των τοκογλύφων
    η προσκυνημένη κυβέρνηση
    θα διώξει 319 καταδικασμένους υπαλλήλους...
    που μπορεί να γίνουν και 2.000!!!

    Η τρόικα, από την πλευρά της, απέσυρε την αρχική της απαίτηση για απολύσεις 15.000 υπαλλήλων εντός του τρέχοντος έτους που αποτελούσε μνημονιακή δέσμευση και να βάζει νερό στο κρασί της για άμεση απομάκρυνση του 1% του συνόλου των δημοσίων υπαλλήλων, αναγνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο υπό τις παρούσες συνθήκες στις οποίες μπορούν να δουν την έξοδο του Δημοσίου
    μόνον 319 υπάλληλοι.... !!!!
    όπως είχε γράψει «Το Βήμα».

    Διατήρησε όμως το βασικό της στόχο να «σπάσει τον ταμπού» της μονιμότητας των δημοσιών υπαλλήλων και πέτυχε τη συναίνεση της κυβέρνησης στην απομάκρυνση 2.000 υπαλλήλων το 2012 και 25.000 το 2013.

    Η κύρια «δεξαμενή» απ΄ όπου θα αντληθεί ο αριθμός των 2.000 υπαλλήλων που θα απομακρυνθούν το τρέχον έτος θα είναι οι επίορκοι, των οποίων όμως οι υποθέσεις έχουν τελεσιδικήσει ενώπιον των πειθαρχικών συμβουλίων ή θα τελεσιδικήσουν ως το τέλος του έτους.

    Γι΄ αυτόν τον λόγο μάλιστα θα καταβληθεί προσπάθεια, έτσι ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες σύστασης και συγκρότησης σε σώμα των νέων Πειθαρχικών Συμβουλίων.

    ΑΙΣΧΟΣ....προσκυνημένοι, δοσίλογοι
    Τσολάκογλοι, Νεοταξίτες, Προδότες

    και εμείς ΠΩς ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΛΕΒΟΥΜΕ δισ... ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα αφου με αυτους μονο μπορει και βγαινει η οποιαδηποτε κυβερνηση,ειναι δυνατον να τους διωξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γκαγκαααααα, πόλεμος ταξικός έχει ξεσπάσει στην χώρα μας μετά την ανάρτηση του ιστορικού άρθρου του μητσου.
    Τα δυο τρίτα των φτωχών φελάχων εναντίον του ενός τρίτου των πλουτοκρατών προδοτών. Σύμφωνα με την τελευταία απογράφη, 6.999.999 εξαθλιωμένων (πνευματικά κλπ) ιθαγενών με αρχηγό τον μητσο , ξεκίνησαν επίθεση εναντιον 3.000.000 καλοζωισμένων φασιστών. Κάτι δηλαδή σαν Χουτου με αρχηγό τον Αμιν Νταντά εναντίον Τουτσι.
    Ο Θεός να βάλει το χέρι του……….

    ΠΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. *________________________
    ALERT πατριώτες του κώλου:

    Ξεπουλάει την περιουσία του ρώσικου λαού στου τοκογλύφους η ορντινάτσα τους, ο Πούτιν!

    Η ρωσική κυβέρνηση σχεδιάζει να προχωρήσει μέσα στο 2013 στην μετοχοποίηση των κρατικών σιδηροδρόμων (RZD) σε ποσοστό 5% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου τους και την ιδιωτικοποίηση του ποσοστού αυτού, όπως προκύπτει από ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης, που επικαλέστηκε το πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti την Πέμπτη.

    «Μελέτες τις οποίες εκπόνησαν από κοινού οι RZD και το υπουργείο Μεταφορών τεκμηριώνουν ότι υφίσταται η δυνατότητα να πουληθεί μερίδιο των μετοχών εντός 2013, έως και το 5%» του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου των RZD, ανέφερε η ανακοίνωση αυτή.

    Επιπλέον το Ria Novosti ανέφερε ότι στους προσανατολισμούς της κυβέρνησης είναι να παραχωρηθεί μεταγενέστερα το 25% του μετοχικού κεφαλαίου των RZD -μείον μια ψήφο-, οι οποίοι σήμερα απασχολούν σχεδόν ένα εκατομμύριο εργαζόμενους.

    Η ρωσική κυβέρνηση έχει γενικότερο σχέδιο εντός του 2013 να αποκομίσει το δημόσιο λογιστικό περίπου 270 δισ. ρούβλια (6,7 δισ. ευρώ) από αποκρατικοποιήσεις, που θα προχωρήσουν μέσα το ερχόμενο έτος.

    Στον πετρελαϊκό όμιλο Rosneft προτείνεται η παραχώρηση μετοχών που αντιστοιχούν στο 6% του μετοχικού κεφαλαίου του, σε συνεννόηση με την BP -κίνηση με την οποία θα αλλάξουν οι σημερινοί συσχετισμοί στο κεφάλαιο της μικτής εταιρείας TNK-BP.

    Επίσης με το ίδιο κυβερνητικό σκεπτικό θα παραχωρηθούν μέσω χρηματιστηρίου της Μόσχας μετοχές μεταξύ 7%-14% του κεφαλαίου στον όμιλο διαμαντιών Alrosa.

    Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες
    από ΑΠΕ/Γαλλικό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δημοσιος υπάλληλος ειμαι αλλα μου φαινεται αστειο οι επιορκοι να ειναι μονον 319!
    Αν οι επιορκοι δημοσιοι υπαλληλοι ηταν μονον 319,
    αν οι επιορκοι δικαστες ηταν μονον οσοι καταδικαστηκαν,
    αν οι επιορκοι καθηγητες πανεπιστημιου ηταν μονον οσοι "βγηκαν στον αερα"
    αν οι επιορκοι πολιτικοι ηταν μονον . . . ο εξης ενας, (το γνωστο καθικι)
    αν οι τεμπεληδες της Ελλαδας ηταν μονον οι ξυνονται στις καφετεριες του Κωλονακιου,
    αν οι αγυρτες της Ελλαδας ηταν μονον οσοι εχουν λερωμενο ποινικο μητρωο,
    αν οι κλεφτες της Ελλαδας ηταν μονον οσοι ειναι στη φυλακη,
    αν οι εγκληματιες ηταν μονον αυτοι που ξερουμε
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ !!!
    Δυστυχως σε αυτη τη χωρα δεν ισχυει πλεον το "εισαι οτι δηλωσεις".
    Ισχυει ακριβως το αντιθετο.
    "εισαι οτι ΔΕΝ δηλωσεις"
    Κανενας ΔΕΝ δηλωνει κλεφτης αλλα ειναι σχεδον ΟΛΟΙ.
    Αλλος κλεβει στο ζυγι,
    αλλος κλεβει στο λογαριασμο,
    αλλος κλεβει στην ποιοτητα,
    αλλος κλεβει την εφορια,
    αλλος κλεβει στα συνορα του χωραφιου,
    αλλος κλεβει προβατα,
    αλλος κλεβει το δημοσιο με ψευτικες υπερωριες,
    αλλος κλεβει τον γειτονα,
    αλλος κλεβει την ΕΥΔΑΠ ή την ΔΕΗ με παρανομη συνδεση,
    αλλος κλεβει πνευματικη ιδιοκτησια και γινεται αναπληρωτης καθηγητης με ξενη εργασια,
    αλλος κλεβει εκκλησιες,
    κλπ, κλπ.
    Ακομη και το γλειψιμο ΚΛΟΠΗ ειναι, γιατι κλεβεις τη θεση καποιου αλλου.
    Δεν κλεβουν μονον οσοι δεν μπορουν να κλεψουν.
    Και δυστυχως, οι κλεφτες πολιτες εκλεγουν και κλεφτες πολιτικους για να συνεχισουν απροσκοπτα τις κλοπες τους ολοι μαζι.

    Σιγουρα τα παραπανω τσουζουν και γι αυτο τα κρυβουμε οπως οι γατες.
    Μας πηραν ομως χαμπαρι.

    ΔΙΟΓΕΝΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Προς Διογένη

    ‘Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία’, μπράβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ...Η κύρια «δεξαμενή» απ΄ όπου θα αντληθεί ο αριθμός των 2.000 υπαλλήλων που θα απομακρυνθούν το τρέχον έτος θα είναι οι επίορκοι, των οποίων όμως οι υποθέσεις έχουν τελεσιδικήσει ενώπιον των πειθαρχικών συμβουλίων ή θα τελεσιδικήσουν ως το τέλος του έτους.

    Γι΄ αυτόν τον λόγο μάλιστα θα καταβληθεί προσπάθεια, έτσι ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες σύστασης και συγκρότησης σε σώμα των νέων Πειθαρχικών Συμβουλίων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σχεδιάζεται μείωση των ειδικών συνεργατών των βουλευτών
    - Ποια κόμματα αντέδρασαν πρώτα απορρίπτοντας ...κακές ιδέες;

    Τη μείωση του κόστους που έχουν οι επιστημονικοί συνεργάτες των βουλευτών εξετάζει η Βουλή και οι σκέψεις που έχουν πέσει ήδη στο τραπέζι είναι ή να καταργηθεί ο ένας συνεργάτης ή να μειωθεί ο μισθός και των δυο που φτάνει μεικτά κοντά στα 5000 ευρώ!

    Μια πρώτη συζήτηση έχει γίνει ανάμεσα στον Γενικό γραμματέα της Βουλής και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης με στόχο την μείωση του προϋπολογισμού της Βουλής. Αυτή τη συζήτηση μετέφερε το μεσημέρι στους εκπρόσωπους των κομμάτων ο πρόεδρος της Βουλής
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Το θέμα ήρθε στη Διάσκεψη των Προέδρων όπου πρώτος το έθεσε με μορφή ερώτησης ο εκπρόσωπος των ανεξάρτητων Ελλήνων Κώστας Μαρκόπουλος εκφράζοντας παράλληλα την διαφωνία του.

    Μάλιστα στη διάσκεψη καθαρή θέση κατά μιας τέτοιας απόφασης έλαβαν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ.
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Ο ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκε εναντίον της προοπτικής να μειωθούν οι επιστημονικοί συνεργάτες των βουλευτών ενώ ο εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ ζήτησε η μείωση εξόδων να γίνει από άλλα κονδύλια και όχι από την κατάργηση των επιστημονικών συνεργατών ή τη μείωση του μισθού τους.
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Προς το παρόν θέση δεν έχουν πάρει ακόμα τα άλλα κόμματα όμως είναι βέβαιο ότι η πρόθεση αυτή της Βουλής θα προκαλέσει πολλές αντιδράσεις ανάμεσα στους βουλευτές που βλέπουν να καταργείται ακόμα ένα προνόμιο τους ή ένα έξτρα εισόδημα, καθώς αρκετοί βουλευτές διορίζουν σε αυτές τις θέσεις συγγενικά τους πρόσωπα ή άτομα της εμπιστοσύνης τους που τους δίνουν ένα μέρος μόνο της συνολικής αμοιβής και το υπόλοιπο το κρατούν οι ίδιοι .

    iefimerida.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
    25 Οκτωβρίου 2012 10:11 μ.μ.

    Ηθελε βεβαια κι αυτος κατι να γραψει και το εγραψε.
    Και πηρε η μπορα ολους μας .
    Ειναι παγκόσμια πρωτη ο ενας μας να κατηγορεί τον αλλο.
    Σαν να μην υπαρχουν σε αλλα κρατη λαμογια τετοια ακριβως που αναφέρονται και πιθανον μεγαλυτερα ,αλλα εμεις εχουμε την εγκεφαλική δυσκαμψία να βλεπουμε μονο τα δικα μας.
    Δεν θελω να πω οτι ειναι ευχάριστα αυτα που συζηταμε .
    Αντιθετα θελω να πω οτι με την εργατικότητα μας (των Ελληνων μεταναστών) εχουν αναστηθεί χωρες εκ του μηδενος και με τους επιστημονες μας εχουν στελεχωθεί κι εξαρτώνται μεχρι και σημερα τρανταχτα εκπαιδευτικά ιδρύματα και οχι μονο.

    Γιατι λοιπον βλεπουμε το ποτηρι αδειο και ποιοι μας κανουν να το βλεπουμε ετσι ειναι το ευαγγέλιο που πρεπει να διαβάσει ο παπάς.
    Οχι δεν τα φαγαμε μαζι .
    Αυτοι τα φάγανε ,ειναι συγγεκριμενοι η ευκολο να ανακαλυφθούν αν σας βολευει, τους οποιους θα βαλουμε σιγουρα φυλακη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "Στην Ελλάδα η «λιτότητα», λοιπόν, έρχεται να καλύψει τις ζημίες του κεφαλαίου από την στρατηγική ανάπτυξης/μεγέθυνσης (του) των περασμένων δεκαετιών και άρα να διορθώσει το πρόβλημα που προκάλεσε η μορφή υπερσυσσώρευσής του."



    Τι μας λεει ο ανθρωπος ;
    Ειμαστε σοβαροι;
    Το κεφαλαιο ειχε ζημιες τα προηγουμενα χρονια ;

    Και τι λεει οτι γνωριζει απο οικονομια ;

    Εγω τραγουδαω στην παραλιακη παιδιααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τραγουδιστή της παραλιακής 27 Οκτωβρίου 2012 5:45 μ.μ.

    τα θαλασσοδάνεια των τραπεζών και η φούσκα των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου τι είναι;

    τι σημαίνει η ανανδιάρθρωση του δημοσίου χρεόυς και η πτώχευση των τραπεζών;

    Μαθε οικονομία ρε και άσε το τραγούδι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  12. Μην συμπεριφέρεσαι αγενώς προς τον τραγουδιστή της παραλιακής, φίλε 6:53 μ.μ.!

    Εξήγησέ του πως ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, σημαίνει ελεγχόμενη καταστροφή κεφαλαίων. Τα ουσιαστικά κατεστραμμένα κεφάλια αφαιρούνται από τον οικονομικό κύκλο, για να εξυγιανθεί η οικονομική διαδικασία παραγωγής κέρδους.
    Σήμερα στα κέντρα αποφάσεων της Ευρώπη τους απασχολεί πώς θα απαλλαγούν τα κράτη από την πίεση έστω μέρους των χρεών και οδηγούνται προς την ελεγχόμενη καταστροφή κεφαλαίων, καταστρέφοντας μέρος των ομολόγων τα οποία έχουν ονομάσει «γουρουνάκια»
    Η Ελλάδα θεωρείται μια μεγάλη "γουρούνα", για τους φουκαράδες τους εργαζόμενους σε αυτήν, που θα πληρώσουν για την αποζημείωση του κατερταμένου καφαλαίου.
    Δ.Γ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. 27 Οκτωβρίου 2012 6:53 μ.μ
    27 Οκτωβρίου 2012 7:55 μ.μ

    Αρχιζω και καταλαβαινω οτι δεν ξέρετε βεβαια ουτε να διαβαζετε.

    Στο σχολιο μου αναφερομαι για κερδη του Κεφαλαιου τα προηγούμενα χρονια .

    Αν τωρα η ελεγχομενη! χρεωκοπια η οποια συμβαινει αυτη την εποχη μεταφραζετε σε απώλεια του Κεφαλαιου μαλλον η οι τραπεζες θα δημοσιευουν ψευτικους ισολογισμους η εσεις επιτελείται κοινωνικο εργο.Επεισης αν απο την ελεγχομενη καταστροφη κεφαλαιων συνεχιζεται να υπερασπιζεσται οτι χανει το Κεφαλαιο ,εγω απο βδομαδα αφηνω την παραλιακη και παω Μεγαρο.
    Το Κεφαλαιο τα πηρε με την πωληση .Τωρα χανουν οι επενδυτές ,για να τα ξαναγορασει κοψοχρονια το Κεφαλαιο και να τους τα ξαναπουλησει (σε οσους δεν εχουν διορθωσει εν το μεταξυ τον δεικτη βλακειας τους).

    Οσο για το ρε του 6:53 μ.μ.
    Μανγκακο ,προσεχε μην σκισεις την ζαρτιέρα σου απο το ζορι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
Δημοσίευση σχολίου